1 Followers
26 Following
yahyaahmadi

yahyaahmadi

Currently reading

The Trouble with Physics: The Rise of String Theory, the Fall of a Science and What Comes Next
Lee Smolin
A Treatise of Human Nature
David Hume
بار هستی
پرویز همایون‌پور, Milan Kundera
بازی‌ها: روان‌شناسی روابط انسانی
اسماعیل فصیح, Eric Berne
تئوری بنیادی موسیقی
پرویز منصوری
آموزش عقائد (دورۀ 3 جلدی)‏
محمد تقی مصباح یزدی
ادله اثبات دعوا
عبدالله شمس
آیا تو آن گمشده ام هستی؟
هادی ابراهیمی, Barbara De Angelis
اقتصاد خرد
حمید رضا ارباب, Dominick Salvatore

پری‌فراموشی

پری‌فراموشی - فرشته احمدی داستان درباره دختری دچار خیالبافی شدید (اسکیزوفرنی) بود که با مادرش، رابطه ای پر از بیزاری و دشمنی داشت. داستان به صورت جریان سیال ذهن و از زاویه دید اول شخص روایت شده بود. خودتان می توانید حدس بزنید که خواندنش چقدر سخت است؛ باید وارد ذهن آشفته دختری دیوانه و لوس شویم و تا آخر قصه در ذهن او بمانیم.
انگار برای نویسنده های ایرانی افتخار است که داستان آدم های خل را این طور روایت کنند. همان "بوف کور"
[b:The Blind Owl|45967|The Blind Owl|Sadegh Hedayat|http://d.gr-assets.com/books/1347620451s/45967.jpg|6092605]را که خوانیدم بس بود دیگر. این قدر دستمالی نکنید این فضا را.
من نتوانستم با شخصیت راوی ارتباط برقرار کنم. از همان اول داستان، به نظرم دختری لوس و غیر قابل تحمل بود. تا آخر قصه هم به اشتباه های خودش پی نبرد و نتوانست مادرش را درک کند یا ببخشد. در نهایت هم مسیر ابتر ماندن و مرگ را انتخاب کرد.
خیلی از ما از خانواده هایمان دلخوریم. من تا همین چند وقت پیش، به شدت از دست پدرم عصبانی بود. اما روانشناسم به من کمک کرد بفهمم که تا وقتی رابطه احساسی ام را با پدرم درست نکنم، هیچ وقت نمی توانم به آرامش برسم. حالا که توانسته ام به پدرم نزدیک تر شوم و او را بهتر درک کنم، خیلی سبک ترم.
با این حال، [a:فرشته احمدی|333819|فرشته احمدی|http://d.gr-assets.com/authors/1234445898p2/333819.jpg] انگار می خواست بگوید راه حلی برای این نفرت و فاصله وجود ندارد، الا این که یکی از دو طرف بمیرد. برای پیشگیری از تکرار این نفرت در نسل های بعدی هم بهتر است اصلن بچه دار نشویم! انگار نه انگار که می توان بزرگ شد، مهربان شد و بخشید.
در کل، به نظرم این داستان یک تراژدی بسیار ضعیف بود. اما نگارشی خوب داشت و زبان پارسی را به خوبی به کار گرفته بود و به همین دلیل توانستم تا پایانش را بخوانم.
بعید می دانم سراغ کتاب دیگری از خانم احمدی بروم.