1 Followers
26 Following
yahyaahmadi

yahyaahmadi

Currently reading

The Trouble with Physics: The Rise of String Theory, the Fall of a Science and What Comes Next
Lee Smolin
A Treatise of Human Nature
David Hume
بار هستی
پرویز همایون‌پور, Milan Kundera
بازی‌ها: روان‌شناسی روابط انسانی
اسماعیل فصیح, Eric Berne
تئوری بنیادی موسیقی
پرویز منصوری
آموزش عقائد (دورۀ 3 جلدی)‏
محمد تقی مصباح یزدی
ادله اثبات دعوا
عبدالله شمس
آیا تو آن گمشده ام هستی؟
هادی ابراهیمی, Barbara De Angelis
اقتصاد خرد
حمید رضا ارباب, Dominick Salvatore
من او - رضا امیرخانی راستش از اونجایی که قبل از خوندن کتاب، شنیده بودم "من او" سرآمد عاشقانه های بچه حزب اللهی هاست، بگی نگی نسبت به آن موضع منفی داشتم. از طرفی، کلا در روایت داستان از بازی های زبانی زیاد خوشنم نمی آید و داستانهایی را که بیشتر روی اتفاقات داستان متمرکزند را بیشتر دوست دارم... و باتوجه به خواندن کتاب قبلی امیر خانی، یعنی ارمیا، پیش زمینه خوبی نسبت به کتاب نداشتم. کتاب هم زیاد خوب شروع نشده بود؛ توصیف اضافه و سردرگمی از محلات قدیم تهران، که نمی فهمیدم اصلا چه ربطی به من دارد. در بعضی از قسمتهای داستان هم فکر می کردم رضا ناخواسته می خواهد اطلاعاتش را به رخ خواننده بکشد... آخه واقعا توصیف محلات پاریس چه دخلی به ما دارد؟ و چه ربطی به شخصیت های داستان دارد. تیریپ های سمبلیک داستان هم خیلی وقتها تو ذوق می زد، مثل قضیه نفس لوامه که درویش مصطفی باشد و نفس اماره و ... ولی یک چیزهایی از داستان بود که باعث می شود من به داستان سه ستاره بدهم. یکی، بازی های جالبی که با شخصیت های تاریخی می شد... خصوصا آن تکه مربوط به قوام السلطنه که خیلی چسبید.دیگری، شخصیت دوست داشتنی رفیق علی بود ( که یادم نیست اسمش چه بود) که خیلی وقتها دلم برای چنان رفیق نداشته ای تنگ می شود. در مجموع می توان گفت با اینکه این داستان را نمی توان یک رمان درست و حسابی دانست، ولی باید گفت شخصیت پردازی خوبی داشت